Towarzyszę dzieciom i ich rodzicom już od pierwszych dni życia – wspierając rozwój funkcji, które stanowią fundament prawidłowego rozwoju dziecka.

Swoje pierwsze doświadczenia zawodowe zdobywałam na oddziałach szpitalnych, w szkole oraz gabinetach prywatnych. Współpraca z pacjentami neurologicznymi nauczyła mnie wiele o sobie, jak i o zawodzie, który wykonuję. Od trzech lat całe zaangażowanie oddaję najmłodszym pacjentom i ich rodzicom, ponieważ wierzę, że o rozwój mowy warto zadbać już od pierwszych dni życia. Cenię sobie holistyczne podejście do pacjenta oraz współpracę z innymi specjalistami. Aktualnie jestem studentką neurologopedii klinicznej – studiów podyplomowych na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.

Rozwój mowy nie rozpoczyna się w momencie, gdy dziecko wypowiada swoje pierwsze słowo. Jego fundamenty powstają znacznie wcześniej – już w okresie noworodkowym i niemowlęcym. Sposób oddychania, ssania, połykania, napięcie mięśniowe, praca języka i warg, sposób karmienia, rozszerzanie diety czy rozwój funkcji oralnych są ważnymi elementami wczesnego rozwoju, którym warto przyglądać się od samego początku. Każde dziecko rozwija się we własnym tempie, dlatego nie korzystam wyłącznie z jednego schematu postępowania. Po dokładnej ocenie dobieram indywidualne metody terapii i zalecenia dostosowane do wieku, potrzeb oraz możliwości dziecka i rodzica. Chcę, aby wizyta była dla rodzica nie tylko konsultacją, ale również przestrzenią do rozmowy, zdobycia wiedzy i poczucia, że ktoś uważnie przygląda się rozwojowi jego dziecka.

Bo rozwój mowy zaczyna się dużo wcześniej, niż pojawiają się pierwsze słowa.

Zapraszam na konsultację niemowlęcia:

• w celu oceny neurologopedycznej: rozwoju funkcji oralnych, napięcia mięśniowego, ssania, sposobu połykania oraz oddychania;
• z trudnościami w karmieniu piersią bądź butelką (męczliwość, krztuszenie, trudności ze ssaniem, dobór smoczka lub butelki);
• z trudnościami w rozszerzaniu diety bądź w celu oceny gotowości do rozszerzania diety i omówienia dalszych kroków postępowania;
• wymagające szczególnego wsparcia: wcześniactwo, obciążenia okołoporodowe, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, choroby neurologiczne, wady w obrębie twarzoczaszki, wady genetyczne.

Nie każda trudność wymaga terapii. Czasem najważniejsza jest odpowiednio wcześnie przeprowadzona ocena, rozmowa z rodzicem i kilka właściwie dobranych wskazówek, które pomagają bezpiecznie wspierać rozwój dziecka w domu.

Do zobaczenia!